Μουλάδες ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
Λέν’ είν’ ανθρώποι του θεού, μα είναι του διαβόλου,
που έχουνε σκληρή καρδιά κι αισθήματα καθόλου.
Καρφώθηκαν στον θρόνο τους, τα σκούρια τα μυαλά τους
και τώρα σαν τη Μήδεια, σκοτώνουν τα παιδιά τους.
Οι κάτοικοι όπως κι αν περνούν, δεν πρέπει να μιλάνε
και οι γυναίκες νιες και γριές, μαντίλες να φοράνε.
Αχ, Ιρανοί και Ιρανές, που διώξατε τον Σάχη,
μα δεν το φανταζόσασταν, τι έμελλε σας λάχει!
Ο Σάχης ήταν τύραννος, αυτό το ξέρουν όλοι
και το δικό του κοίταζε, μόνο το πορτοφόλι!
Μόνο όσοι τον ήθελαν, αυτούς καλοκοιτούσε
και την αντιπολίτευση, τηνε ποδοπατούσε!
Δικαίως πήρατε φωτιά, το εβδομήντα εννέα
και ηγεσία βάλατε…αγαπητή και νέα!
Φέρατε τον Χομεϊνί, τότε απ’ το Παρίσι
κι ελπίζατε πολλές πληγές, αυτός για να σας κλείσει!
Μα αυτός μες στο κεφάλι του, δεν είχε τέτοιες σκέψεις
και μόν’ αξιωματικών, έκανε εκτελέσεις!
Σαν «έφυγε» σας άφησε, στα χέρια των μουλάδων,
αυτών των αθεόφοβων και των σκληρών φονιάδων!
Σας κυβερνάνε τώρα αυτοί, με το σπαθί στο χέρι
και σφάζουν κάθε κοπελιά, που δε φοράει τσιμπέρι!
Δίνουνε όπλα και σπαθιά, στους τρεις τους δορυφόρους
και υστερούνε από σας, τους βασικούς σας πόρους!
Τώρα ξεσηκωθήκατε, που οι πιο πολλοί πεινάτε,
μα αυτοί σας δίνουν βούρδουλα και σφαίρες για να φάτε!
Κι ως τώρα, όπου γράφω εγώ, ετούτες τις αράδες,
ακούγεται, σκοτώσανε, ως δώδεκα χιλιάδες!
Το μακελειό, όμως, αυτό, εδώ δεν τελειώνει,
θα στείλουν νέους, μα και νιες, χιλιάδες στην αγχόνη!
Γιατί, λέει, ασεβήσατε και βγήκατε στους δρόμους,
σ’ αυτό το «έγκλημα» ο Αλάχ, φρικτούς έβαλε νόμους!
Δεν έχεις δίκιο να μιλάς, στην πείνα κι αν ψοφήσεις,
μα εσύ το παρατράβηξες, γυρεύεις να ψηφίσεις!
Γυρεύεις δικαιώματα, ποιος ξέρει πόσα άλλα,
γι’ αυτό αν σε πιάσουν ζωντανό, σε στέλνουν στην κρεμάλα!
Την τύχη σου, ω Ιρανέ, κανείς δεν θέλει να ’χει,
που τώρα το μετάνιωσες και νοσταλγείς τον Σάχη!
Κι ο Ντόναλντ Τραμπ υπόσχεται, βοήθεια να σας δώσει,
λέτε αυτός ο αδίστακτος, πως θα το κατορθώσει;
Λέτε μία καλή βραδιά, όπως με τον Μαδούρο,
ν’ αρπάξει τον Αγιατολάχ, ετούτον τον κακούργο;
Να πιάσει άλλους δύο τρεις, με μια φωτοβολίδα
και ύστερα πια να ’χετε κι εσείς κάποια ελπίδα!
Αλλά Ιρανοί, εγώ σας λέω, μη φέρνετε τον Σάχη,
κάνετε τα κουμάντα σας, οι ίδιοι σας μονάχοι!
Γιατί ο παλιός ο γάιδαρος, ακόμη κι αν κουτσαίνει,
μία νέα περπατησιά, ποτέ του δεν μαθαίνει!
Αλλά ας ξεμπερδέψετε πρώτα με τους μουλάδες,
που τρώνε τα παιδάκια σας, σα να ’ναι λουκουμάδες!
Σας ξαναλέω μη φέρνετε, κανένα γιο του Σάχη,
βάλετε σώμα και μυαλό και πέσετε στη μάχη!
Και προσοχή τον Ντόναλντ Τραμπ, αν έρθει μία νύχτα
και την παμφάγο Αμερική, την πετρελαιορουφήχτρα!
Μα τώρα σας τσαλαπατούν, ακόμη οι μουλάδες,
να δούμε αν θα γλιτώσετε, απ’ αυτούς τους φονιάδες!
Όλος ο κόσμος σας κοιτά, τα μάτια του δακρύζουν,
μόν’ Ρώσοι, Τούρκοι, Κινεζιά, το καθεστώς στηρίζουν!
Που εκτός απ’ τα συμφέροντα, που θέλουν στην αυλή τους,
με τους μουλάδες και αυτοί, είν’ ίδιοι κι όμοιοί τους!
Βασίλης Μυλωνάς, Ξεριάς, 15/01/2026
