Παιδιά, ο Τραμπ μάς κάκιωσε…
Παιδιά, ο Τραμπ μάς κάκιωσε, σκασίλα μας μεγάλη,
που δεν μπορεί απ’ τη φωτιά, τα κάστανα να βγάλει.
«Ελάτε όλοι στα Στενά, βοήθεια» φωνάζει,
γιατί έμπλεξε μόνος του και πέρα δεν τα βγάζει.
-Ελάτε στα Στενά Ορμούζ, που μας τα έχουν κλείσει,
μπείτε όλοι στον πόλεμο, αυτή είναι η λύση!
Μα η Ευρώπη κώφευσε, αδιάφορα σφυρίζει,
τον πλανητάρχη αγνοεί, δεν τον υποστηρίζει.
-Ελάτε, βρε τεμπέληδες, δειλοί και χεσταράδες,
για το δικό σας το καλό, το λέω, μπουνταλάδες!
Μα η Ευρώπη απαντά: όχι και πάλι όχι,
του λέει πως δεν είμαστε, δικό σου πια μετόχι.
-Κοιτάξτε, το πετρέλαιο, έχει πάει στα ύψη,
σε λίγο δε θα το ’χετε, τελείως θα σας λείψει!
Μια απάντηση πολύ καλή, του δίνει η Κάγια Κάλλας:
δικό σου είν’ ο πόλεμος, γιατί είσαι κεφάλας.
Η αγαπητή του κοπελιά, η Τζώρτζια Μελόνι,
κι αυτή τώρα δεν τον ακούει και δεν τον καμαρώνει.
Πρώτα του τηλεφώναγε, δέκα φορές τη μέρα,
αλλά τώρα του έκοψε, ως και το «μπόνα σέρα».
Κι ο Όρμπαν που τον θαύμαζε και που τον προσκυνούσε
και όλα τα «κουσούρια» του, με δέος προσπερνούσε.
Κι αυτός τώρα τον αγνοεί, τον έβαλε στο ράφι,
τις απειλές και τις βρισιές, εκεί που πρέπει γράφει.
Και οι δυνατοί Μακρόν και Μερτς, κάνουν πως δεν ακούνε,
ούτε να τον ακούσουνε, ούτε και να τον δούνε.
Κι ο Τραμπ σαν τον Πολύφημο, βρυχάται και ουρλιάζει,
«ανάγκη δεν σας έχουμε», τα λόγια του αλλάζει.
-Εγώ έχω πετρέλαιο, να…φάνε και οι κότες,
να δούμε τι θα κάνετε, εσείς, μωρέ προδότες!
Στρέφει το βλέμμα του αλλού, χτυπά τη σάλπιγγά του:
«βοήθεια, βοήθεια…για τα συμφέροντά του».
«Κινέζε μου τρέξε κι εσύ κι εσύ Ιαπωνία»,
αλλά κι αυτοί κουφάθηκαν, απάντηση καμία.
Έτσι, το πήρε απόφαση, χίλιες γνώμες αλλάζει
και ένα νέο σχέδιο, μεσ’ στο μυαλό του βάζει.
-Πάρτε τώρα πετρέλαιο, ξανά απ’ τη Ρωσία,
το εμπάργκο είναι άκυρο και κάθε άλλη βλακεία!
Κι ο Πούτιν του χαμογελά, του στέλνει τα φιλιά του,
είναι ο μόνος κι έρημος, που χαίρετε η καρδιά του.
Γιατί τώρα ακριβοπουλά, το μαύρο το χρυσό του
και παίρνει λίρες με ουρά και για τον πόλεμό του.
Λοιπόν, οι δυό τους, Πούτιν-Τραμπ, οι μάγκες μεσ’ στην πιάτσα,
έχει φανεί πως και οι δυό, έχουν την ίδια φάτσα.
Και οι δυό δεν κάνουν Πόλεμο, αλλά «επιχειρήσεις»,
που λένε είναι ψιλόβροχο…στη μούρη αν τους φτύσεις.
Τον πόλεμο φαντάζονται, να γίνεται με σπάθες
κι όχι τα αερόπλανα, πόλεις να κάνουν στάχτες.
Ο ένας τους σφυροκοπά, χρόνια την Ουκρανία
κι ο άλλος τώρα, καβουρμά, κάνει όλη την Περσία.
Και από πάνω και οι δυό, μας έχουνε κακιώσει,
που για το έργο τους αυτό, τους έχουμε «προδώσει».
Θα την πληρώσουμε ακριβά, αυτή την ανθρωπιά μας,
που λέμε όχι στον πόλεμο, όχι με τα παιδιά μας.
Θα γίνουμε όλοι πιο φτωχοί, η ακρίβεια θα καλπάσει,
μα θα ’χουμε συνείδηση, που δε θα μας κολάσει.
Γιατί είναι ο πόλεμος, στον κόρφο μας σαν φίδι
κι ο Τραμπ αφού μας κάκιωσε, ας πιει μια κούπα ξύδι.
Βασίλης Μυλωνάς, Ξεριάς, 22/03/2026
